16 November 2026 Monday◷ 03:17
Eskişehir'in Kalbi,
Haberin Merkezi
SON DAKİKA ▾03:17
Mihalıççık’taki Yunus Emre mirasına nasıl yaklaşılmalı?Nasreddin Hoca ile Sivrihisar arasındaki kültürel bağSivrihisar’daki Surp Yerrortutyun Kilisesi’nin mimari izleriSivrihisar Saat Kulesi ile kent siluetini okumakSivrihisar Ulu Camii’nde ahşap taşıyıcı düzen ne anlatır?Pessinus’u anlamak için tapınaktan başka nelere bakılmalı?Şücaeddin Veli Külliyesi bir kültür mirası olarak nasıl okunur?Seyyid Battal Gazi Külliyesi’nde yapıların birlikteliği
Tüm Son Dakikalar ›
Mimari miras Özel Haber

Sivrihisar’daki Surp Yerrortutyun Kilisesi’nin mimari izleri

Sivrihisar Surp Yerrortutyun Kilisesi’nin kızıl taşı, çan kuleleri, yardımcı mekânları ve kitabesini mimari miras bağlamında tanıyın.

Sivrihisar Surp Yerrortutyun Kilisesi’nin taş dış cephesi
Sivrihisar’daki Surp Yerrortutyun Kilisesi’nin mimari izleri

Sivrihisar’daki Surp Yerrortutyun Kilisesi, ilçenin mimari mirasını farklı yapı türleriyle birlikte düşünmeyi sağlar. Eskişehir İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü, yapıyı bin sekiz yüz seksen bir yılına tarihler ve kızıl kesme taştan yapıldığı için Kızıl Kilise adıyla da anıldığını belirtir. Aynı yapı için kullanılan iki ad, farklı bilgi taşır: biri adanmışlığı, diğeri belirgin malzeme görünüşünü öne çıkarır. Kiliseyi tanımak, yalnızca dışarıdan görülen büyüklüğünü tarif etmekle sınırlı değildir. Kuleler, yardımcı mekânlar, bezemeler ve kitabe birlikte ele alındığında yapı daha anlaşılır hâle gelir.

Sivrihisar Surp Yerrortutyun Kilisesi’nin taş dış cephesi

Görsel: Surp Yerrortutyun Kilisesi’nin restorasyon öncesi dönemden dış görünümü. Kaynak: Sivrihisar Holy Trinity Church front side in 2007 2092.jpg; üretici: Dosseman; lisans: CC BY-SA 4.0.

Kızıl taşın görünür kimliği

Kesme taş, yapının yüzeyinde düzenli bir örgü algısı oluşturur. Yerel tanıtımın özellikle kızıl rengi belirtmesi, malzemenin adlandırmaya kadar uzanan bir etkisi olduğunu gösterir. Ancak taşın bugün görülen tonu, ışık ve yüzey durumuna göre fotoğraflarda farklı algılanabilir. Bu nedenle yapıyı tek bir renk örneğine indirgemek yerine, taş örgünün cephe açıklıklarıyla kurduğu ilişki de düşünülmelidir. Duvarın dolu yüzeyleriyle kapı ve pencere boşlukları, mimari bütünün parçalarıdır. Malzeme, yalnızca süs olarak sonradan eklenmiş bir katman değildir.

Kilisenin iki tarafında çan kuleleri bulunması, cepheyi yatay bir duvar görünüşünün ötesine taşır. Kuleler yapı kütlesinin iki yanını vurgular ve uzak görünüşte tanınmasına katkı verir. Bu ikili düzen, anıtı tek bir kule veya tek bir giriş üzerinden anlatmamayı gerektirir. Dış görünüşü tarif ederken orta bölümle yanlardaki yükselen parçalar arasındaki ilişki önem kazanır. Kulelerin varlığı, iç mekânın bütün ayrıntılarını açıklamaz; fakat yapının dışarıya dönük mimari kimliğini belirleyen somut bir özelliktir.

Yardımcı odalar ana mekânı tamamlar

Resmî açıklamada yapının arkasında vaftiz odası, güneyinde papaz odası bulunduğu belirtilir. Bu bilgiler, kilisenin yalnızca tek bir büyük salondan oluşan basit bir yapı gibi düşünülmesini değiştirir. Farklı işlevlerin ayrı mekânlara dağıtılması, dini yapının kullanım düzenini daha ayrıntılı hâle getirir. Ana hacimle yardımcı odalar arasındaki bağlantı, planı anlamak açısından önemlidir. Bir odanın adı, oranın işlevine ilişkin bilgi verir; güncel kullanımıyla tarihsel işlevinin aynı kalması ise ayrıca değerlendirilmesi gereken bir konudur.

Kitabe yapının toplumsal çevresini de anlatır

Yerel müdürlük, kitabede cemaat üyelerinin yardımlarıyla yapının inşa edildiğinin yazıldığını aktarır. Aynı kayıtta mimar Minteş Panoyat’ın adı ve inşa yılı bulunur. Böylece yapı tarihi yalnızca mimari biçim üzerinden değil, yapım sürecine katılan topluluk ve kişi üzerinden de okunabilir. Kitabenin verdiği bilgi, malzemenin gösterdiğinden farklıdır. Duvarlar yapının nasıl göründüğünü, yazılı kayıt ise kimlerle ve hangi tarihle ilişkilendirildiğini açıklar. İkisi bir araya geldiğinde tarihî yapı daha somut bir bağlama yerleşir.

Surp Yerrortutyun adının kutsal üçlüyle ilişkilendirilmesi de resmî tanıtımda kitabeyle birlikte açıklanır. Bu bilgi adlandırmanın anlamını verir; yapının bütün tarihini tek başına özetlemez. İnşa süreci, mekânsal düzen ve sonraki değişimler farklı başlıklardır. Sivrihisar’daki yapının adanmışlığıyla malzeme ve mekân özellikleri birlikte düşünüldüğünde, kitabenin verdiği bilgi cephedeki taş ve kule düzeniyle daha somut bir bağ kurar. Yapı, yalnızca dekoratif bir taş cepheye veya tek bir tarih cümlesine indirgenmemiş olur.

Bezemelerin korunmuş izleri

Müdürlüğün açıklaması fresklerin belli belirsiz seçilebildiğini belirtir. Bu ifade, bugün bütün resimli yüzeylerin açık ve eksiksiz olduğu beklentisini engeller. Korunmuş izler, yapının geçmişteki görsel düzenine ilişkin başlangıç bilgisi sunar; belli belirsiz yüzeyler, kızıl kesme taşın daha açıkça seçilen örgüsünden farklı bir koruma durumu gösterir. Sivrihisar’daki kilisenin özgül niteliği, kızıl taş, iki yan kule, yardımcı odalar ve yazılı kayıtların birlikteliğinde görülür. Bu parçalar üzerinden okunduğunda yapı, ilçenin çok katmanlı mimari belleğinin belirgin bir öğesi olarak anlaşılır.